حاج ميرزا محمد کبير قمی یکی از علما و اساتيد بزرگ حوزه قم در قرن چهاردهم هجری است. او در سال ۱۲۹۰ قمری در شهرستان قم متولد شد و پس از پيمودن مقدمات علوم و سطوح فقه و اصول وارد تهران شد و مدتها از محضر شيخ فضل الله نوری و آيت الله گيلانی استفاده نمود سپس عازم نجف اشرف گرديد و چند سال نيز از محضر آخوند خراسانی، حاج ميرزا حسين خليلی و علامه یزدی استفاده خارج علوم نمود و خود به درجه اجتهاد و استادی رسيد.

اين فقه عاليقدر در علم اصول و تفسير، فقه و رجال حديث و ادبيات مهارت داشت. معظم له کتاب جواهر و عروة الوثقی را حاشيه نمود و رسائلی در اصول و فروع به رشته تحرير برد.

آيت الله کبير از سال ۱۳۳۸ قمری قبل از ورود حاج شيخ به قم در سلک علما و مدرسين حوزه و مروجين مکتب بود. دوران زعامت ايشان با عصر مرحوم حاج شيخ و آيات ثلاث مقارن و همزمان بود. آيت الله کبير در مسجد امام حسن قم اقامه جماعت می نمود و سالها از مدرسين علمای قم در رديف آيات و اساتيد بزرگ حوزه محسوب بود.

اين آيت بزرگ و استاد عالی مقام سالها ملجأ و پناه مردم قم و علمای حوزه بود و پس از عمری تحصيل و تعليم و تعلم و خدمت به اسلام و مسلمين، سرانجام در سال ۱۳۶۹ قمری وفات نمود و در یکی از راهروهای حرم مطهر حضرت معصومه سلام الله مدفون گردیدند

🌼🌼🌼🌼🌼

زندگی‌نامه میرزا ابوالقاسم قمی

میرزای قمی در سال ۱۱۵۰ق در روستای دره باغ (در منطقه جاپلق، دهستانی در ۱۲ کیلومتری بروجرد)[۱] متولد شد. چون از منطقه گیلان است، او را گیلانی و جیلانی[۲]و چون متولد شفت است، شفتی‌اش خوانده‌اند.[۳]

میرزای قمی در سال ۱۲۳۱ق در شهر قم وفات یافت و در قبرستان شیخان قم مدفون شد. سال تولد او را ۱۱۵۱ و ۱۱۵۳ و درگذشتش را ۱۲۳۳ نیز گفته‌اند.[۴]

پدر وی عالمی فاضل، جامع کمالات و زاهدی عابد بود. وی را ملا حسن[۵] و آخوند ملا حسن می‌خواندند.[۶]۹ او از مردم شفت (از توابع فومن) بود که در جوانی به حوزه علمیه اصفهان و سپس به جاپلق رفته بود.[۷]کتاب کأس السائلین نوشته اوست.[۸]

دامادان

  • میرزا ابو طالب قمی؛ فقیه متکلم، محدث و دانشمند علم اصول است.[۹]
  • ملا أسد اللّه بروجردی (متوفای ۱۲۷۰ق)؛ او سه فرزند از دختر میرزا دارد که آنان را محمدون ثلاث می‌گویند؛ میرزا فخر الدین محمد و جمال الدین محمد و نور الدین محمد. هر سه فرزند از پدر اجازه روایت و اجتهاد گرفته‌اند.[۱۰]
  • مولی محمد خوانساری؛[۱۱]
  • ملا علی بروجردی؛[۱۲]
  • میرزا علی رضا طاهری قمی؛[۱۳]
  • شیخ علی بحرینی؛
  • ملا محمد نراقی (متوفای ۱۲۹۷ق)؛ مولف مشارق الاحکام. وی فرزند ملا احمد نراقی مولف معراج السعاده است. از میرزای قمی اجازه اجتهاد دارد.[۱۴]

وفات

میرزای قمی در سال ۱۲۳۱ق درگذشت. پیکرش در قبرستان شیخان در کنار زکریا بن آدم دفن شد. شیخ عباس قمی می‌گوید در عالم رویا میرزا را دیدم٬ گفت: شفاعت اهل قم با من است.[۱۵]

هیئت متوسلین به حضرت صدیقه طاهره سلام الله علیها

طبق روال هر ساله میهمان یکی از علما میباشد و امسال 1340 ه ش نیز ما میهمان روح ملکوتی هر دو میرزای قمی میباشیم،